Oksy Avdalyan Gna Du Yerevanic

Ուշ գիշերով քո նամակը կարդացի։
Հասկացա ես, որ քեզ
Անդարձ կորցրեցի։ Որոշել ես, բա ինչի՞ ես
Էլ զանգում։ Մի՞թե դուռ է քեզ գալիս,
Թե՞ դու ոնց ես ինձ
Կանչում։ Աղաչում եմ քեզ նորից
Գնա դու Երևանից։
Հարազատ էինք, դարձանք օտար,
Սիրտը իմ բեր ու քո նտար։
Ես ինչքան շուտ ինձ մոռացար,
Սրտացավ դու դարձար։ Հարազատ էինք,
Դարձանք օտար, սիրտը իմ բեր
Ու քո նտար։ Ես ինչքան շուտ ինձ մոռացար,
Սրտացավ դու դարձար։
Ինչ ուրախ էինք մենք մեր վերջին նկարում,
Երբ չգիտեինք սերը վինա
Սա դառնում։ Քեզ ասում էի,
Ծաղրում չէիր
Հավատում, որ սերը մեծ իսկական միշտ տխուր
Է ավարտվում։ Աղաչում եմ քեզ նորից գնա
Դու Երևանից։ Հարազատ էինք,
Դարձանք օտար,
Սիրտը իմ բեր ու քո նտար։
Ես ինչքան շուտ ինձ մոռացար, սրտացավ դու
Դարձար։ Հարազատ էինք, դարձանք օտար,
Սիրտը իմ բեր ու քո
Նտար։ Ես ինչքան շուտ ինձ մոռացար,
Սրտացավ դու դարձար։
Զանգում ես դու ինձ ինչի՞ համար
Ու գրում տեքստեր երկար երկար,
Թե իբր կյանքն էր շատ անարդար,
Օդ վեր մեր սիրո մեջ
Իմ չափ արդար։ Մի քանի բաժակ կօգնի քեզ,
Որ նստես ամեն ինչ հիշես,
Թե ում եմ դարձել հետո
Ինչ քեզ ու շատ վաղ գնացիր
Դե մերձիկից։ Հարազատ էինք,
Դարձանք օտար,
Սիրտը իմ բեր ու քո
Նտար։ Ես ինչքան շուտ ինձ մոռացար
Ու ցավերին դու տեղ դարձար։